Teresa Baranowska. „Solidarność” i wytrwałe dążenie do wolności

Teresa Baranowska, polonistka, działaczka „Solidarności”, organizatorka i członkini władz regionalnych Konfederacji Polski Niepodległej będzie bohaterką i jednocześnie gościem specjalnym kolejnego spotkania cyklu pt. 45 lat „Solidarności” Śląsko-Dąbrowskiej – ludzie i struktury. Wydarzenie odbędzie się 27 maja 2026 r., o godz. 14.00 w Przystanku Historia Centrum Edukacyjnym IPN w Katowicach im. Henryka Sławika.

W trakcie spotkania odbędzie się promocja książki dr. Grzegorza Wołka, naczelnika Wydziału Historii Polski w latach 1945–1990 Biura Badań Historycznych IPN pt. „»Szaleńcy niepodległości«. Historia Konfederacji Polski Niepodległej“ z udziałem autora publikacji.

Cykl „45 lat „Solidarności” Śląsko-Dąbrowskiej – ludzie i struktury” został zainaugurowany przez katowicki oddział IPN 27 listopada zeszłego roku. Pierwsze spotkanie zostało poświęcone Kazimierzowi Świtoniowi, współzałożycielowi pierwszego komitetu Wolnych Związków Zawodowych, działaczowi „Solidarności”. Bogaterem kolejnego spotkania, które odbyło się 28 stycznia był Andrzej Rozpłochowski,  przywódcy strajku w Hucie Katowice w 1980 roku i sygnatariuszowi Porozumienia Katowickiego.

Partnerami cyklu są śląsko-dąbrowska „Solidarność”, Komisja Zakładowa NSZZ „Solidarność” Uniwersytetu Śląskiego oraz Stowarzyszenie Pokolenie.

Notka biograficzna Teresy Baranowskiej opublikowana w Encyklopedii Solidarności:

Urodzona 13 VIII 1946 w Bydgoszczy. Absolwentka Uniwersytetu Śląskiego, kierunek filologia polska (1970). 1969-1983 nauczycielka jęz. polskiego w Zespole Szkół Handlowych w Katowicach.

Od IX 1980 w „S”, organizatorka Komitetu Założycielskiego, od XI członek Komisji Oświaty przy MKZ Katowice, następnie Prezydium MKZ; w VII i XII 1981 delegat na I i II WZD Regionu Śląsko-Dąbrowskiego, członek ZR, następnie Prezydium ZR; IX/X 1981 delegat na I KZD. 1980-1984 w KPN, organizatorka struktur partii, II-VI 1981 szef Okręgu Śląskiego, następnie do VII 1981 z-ca szefa, od 23 VII 1981 z-ca szefa Obszaru V, 1981 członek Centralnego Kierownictwa Akcji Bieżącej KPN. II-VII 1981 członek władz krajowych KOWzP, III-VII 1981 przewodnicząca władz regionalnych. III-XII 1981 współredaktor niezależnego pisma „Wolność”.

12/13 XII 1981 internowana w Ośrodku Odosobnienia w Katowicach, następnie w Darłówku i Gołdapi, zwolniona w VII 1982. 1982-1983 nieformalna liderka KPN w Obszarze V. Od 1982 kolporterka wydawnictw podziemnych, organizatorka pomocy dla represjonowanych i ich rodzin, współorganizatorka Mszy za Ojczyznę w katedrze Chrystusa Króla w Katowicach. W 1983 zwolniona z pracy. W latach 1984-1985 hodowała owce w gminie Cisna w Bieszczadach, wielokrotnie zatrzymywana na 24 godz. w areszcie RUSW w Lesku. 1985-1989 w PPN. W 1987 organizatorka Ruchu Młodzieży Solidarnej, współredaktor podziemnego pisma „Bajtel”. Do 1988 roku bez zatrudnienia, w 1988 ekspedientka.

W latach 1989-1991 ponownie zatrudniona w ZSH w Katowicach, od 1991 dyrektor LO im. Adama Mickiewicza w Katowicach, od 2006 na emeryturze. W latach 2000-2006 w Unii Wolności/Partii Demokratycznej demokraci.pl.

Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2007), Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2025), Krzyżem Wolności i Solidarności (2016).

1981-1989 rozpracowywana przez Wydz. III KW MO/WUSW w Katowicach w ramach SOR krypt. Orędowniczka.

na podstawie komunikatu IPN, oprac. ny