Dumni z naszych sztandarów

Solidarność z zabrzańskiej kopalni Makoszowy zdecydowała o wykonaniu związkowego sztandaru w 1981 roku. Pomysłodawcami przedsięwzięcia byli m.in. Franciszek Serafin, Stefan Gierga i Piotr Kołodziejczyk. W tym samym roku, w Barbórkę, sztandar został poświęcony w kościele Św. Antoniego w Zabrzu przez księdza Franciszka Czernika, nazywanego swojsko przez górników „Francikiem”.

Sztandar kopalni Wujek ufundowany został przez członków zakładowej Solidarności. Związkowcy poprzez głosowanie wybrali jedną z kilku zaproponowanych wersji związkowego symbolu. Na jego awersie wyhaftowany został wizerunek Św. Barbary. Rewers przedstawia szyb kopalniany i górniczą lampę, pod którymi umieszczony został napis „Solidarność KWK Wujek”.     
 

W lutym 1981 związkowcy z Zakładów Wytwórczych Urządzeń Sygnalizacyjnych (obecnie Bombardier) podczas uroczystej mszy świętej poświęcili krzyż, który powieszono w siedzibie zakładowej Solidarności. Ich kolejną inicjatywą było wykonanie związkowego sztandaru.

W 1980 r. Solidarność z Dąbrowskiej Fabryki Obrabiarek Ponar-Defum rozpoczęła zbiórkę pieniędzy na związkowy sztandar. Ufundowała go załoga zakładu. Poświęcenie sztandaru zaplanowane zostało na 13 grudnia 1981 r. W tym dniu cała Polska sparaliżowana została informacją o wprowadzeniu stanu wojennego.

Sztandar Solidarności Huty Metali Nieżelaznych w Katowicach-Szopienicach ufundowany został ze składek członków związku. Uroczystość jego poświęcenia przypadła na 4 maja 1981 roku, dzień, w którym hutnicy obchodzą swoje święto. Nabożeństwu przewodniczył i sztandar poświęcił biskup Herbert Bednorz, ówczesny ordynariusz katowicki, zwany biskupem robotników.